Pest cz.2

Ktoś, gdzieś, kiedyś rzekł: podróże kształcą. Po węgiersku brzmi to: "kaasza, kaaasza, kasssza, kassszzaa".Człowiek zawsze czegoś nowego doświadczy, zwłaszcza jeżeli chodzi o zimowy wypad do pięknego miasta. Okazało się, że "strong Hungarian money" tzn.forint, dostarczył nam wielkiego pola do popisu i że nie bez powodu jesteśmy na studiach humanistycznych. Wypłacasz z bankomatu 25 tys. w gotówce... w Polsce miał byś auto, w Czechach motor a na Węgrzech buty zimowe prosto z katalogu dworcowo-ulotkowego. No i chowasz te 25 tys do portwela, liczysz, liczysz i wychodzą cuda wianki.A potem zapłać lekką ręką 1500 forintów za obiad.Drży coś tam w człowieku, bo myśli sobie - kupa forsy.A to 24 zł nasze polskie. No,ale udało się przez to przebrnąć.
Udało się też ulokować w apartamencie, po wielu przebojach. Najpierw miał być hostel - ale Pan nam powiedział silnym angielskim z silnym akcentem ;), że "is full".Potem miało być inne lokum, ale "some turists idiots, they make a bread in this"...czyli w piecu z którego unosiła się woń kapuchy i nie dało się oddychać bez żalu.No to dawaj kde jnde! Podsumowując - z zamówionego przez nas wcześniej hostelu wyszło mieszkanko z błękitną wanną na ulicy obok CBA, czyli inszej żabki.

Tam przespałyśmy kilka nocy, wypiłyśmy kilka win, zjadłyśmy kilka sardynek i nawet kilka razy zrobiłyśmy sobie rentgen.A samo miasto?Powiem tyle - chcę tam jeszcze wrócić. Dzięki - Dziewoje!

Buda cz.1

Byla jsem s holkami v Budapešti. Ta věta nestačí. Nestačí říct, že bylo jako ve snu, že ledový vzduch jsme musely porazit svařákem.Nestačí ani skočit a zazpívat, že život je krása.Prostě Buda&Pest - zázrak. Trochu komunismu v metru, trochu krásných obličejů na ulicích, lidé a jejich téžký jazyk který zní jako jazykolam.A v tom my čtyři, osm noh, a tisíc nápadů, myšlenek, pohledů.Díky za vše! Ted' otázka o oblíbené město se stává snadnější než dřív...prostě je třeba se tam vrátit a zase to prožit...

Jsem ze stolice, ty kokso!

Pierwsza przed Państwem fotka z pięknej spelunki, Mydła, gdzie jest pokój w którym można się zregenerować. Ze strachu nie weszliśmy tam.


Byli my wczoraj śmy na 'Erasmus talnet show' w dawnej pralni z czterema pralkami,czyli w clubwashu w dzielnicy podejrzanej. Talent miała np.Azjatka wyjąca do mikrofonu, Węgierka i jej taniec brzucha [to już było spoko], Finowie czy tam Norwegowie (super :) śpiewali) no i grupa chłopców z gYtarami śpiewająca pieśń o Erasmusie: "Viniarska flu, I don't like you! Uuuuuu, I don't like you!".A potem trafiliśmy do Mýdla, czyli mydła, czyli lekkiej speluny, gdzie wściekła na wszystko kelnerka-metalówa z kolczykami w pysku miała różową gumeczkę we włosach.Aj wery macz lajk kontrast!

Później trafiliśmy na rynek, gdzie ujrzeliśmy zachwycającą wystawę szlafrokowo-świąteczną.Zielony na twarzy manekin kojarzy mi się z zapachem choinki i pierwszą
gwiazdką nie mniej niż domek dla chomików pod choinką. Tak serio to nie był domek dla tych zwierzątek, ale skarbonka. Ale Juda próbowała wkręcić Hrycę, że tam siedzą křečki [krzeczki] tj.chomiki. Hryca jednak nie miała w hlavě tyle grzanego wina, żeby w to uwierzyć całym sercem swym.

A teraz coś puentującego cały post. Otóż drodzy mili moi, nie mówcie nigdy do Czechów lub Słowaków STOLICA, bo "stolice" to po prostu 'stolec'. I tutaj zdanie: 'On jest ze stolicy' dopełnione zostaje drugim obraźliwym znaczeniem.

Poza tym udało mi się nauczyć wczoraj Pecia słów : "odkurzać", "myć naczynia".Stał się w ten sposób mężczyzną idealnym, bo jak powiedział: "Já to všecko poodkurzam", wszystkie dziewczyny westchnęły...Peciowi wywróżyłam tym samym żonę Polkę.

Mikuláš na koleji

Tytuł tego posta nie oznacza,że byłam na dworcu ostatnio. Chociaż przechodziłam obok, ale nie jest to istotne. Otóż "kolej" w języku naszych sąsiadów oznacza "akademik"...a "Mikuláš" to po prostu Mikołaj.Czy to nie jest logiczne? (Może nawet już o tym pisałam, ale mam sklerosis mosurosis in progress) No więc...przyszedł do nas święty jeden taki i zostawił nam prezenty. A teraz następuje uroczyste wymienienie z nazwy i króki opis.

Naturalnie na akademikowe Mikołajki dostaje się: ptasie mleczko, ciastka, kalendarze...a niektórzy dostali łososia norweskiego :D lub chrzan wasabi. Ci pierwsi są ze Słowacji i lubią słowo ŁOSOŚ (losos in Czech) a Ci drudzy to nie wiem...po prostu się fazują orzeszkami wasabi, to i chrzan się przyda.Mam na myśli Zuzkę i Judytę.A też się dostaje kalendarz adwentowy z czekoladkami, co się je ma jeść po koleji, ale że mieszkamy na koleji, to jemy je w porządku co najmniej dowolnym.I jeszcze się dostaje żelki i diabła z czekolady lub piernik.Tak to właśnie żyje się na obczyźnie o tym chlebie (z kminem) i wodzie (z cieknącego kranu) i marzy się o różnych takich.

A na malunku my.

Bunkr

Nastał taki dzień na ul.Viniarskiej, żeśmy się zbunkrowali. Pierwszy zaczął Pet'o w zeszłym tygodniu, kiedy to cała reszta była na chodzie a do nas przyjechała w odwiedziny Holka z Bratislavy Saša Koper.Ola! Ola! Maniana! Czyli Olka. Potem bunkrowała się Dora, bo miała egzam z gramy w ten piątek,co był wczoraj.A teraz my mamy bunkier naukowy w pokoju.W sumie próbowałam coś powtarzać během týdne, bo na raz nie umiem i się zniechęcam, ale i tak jest tego dużo.Juda dzisiaj nas nawiedziła ze śmietnikiem, który chciała nam podrzucić ;) i doszło do bardzo naukowej dyskusji na korytarzu na temat końcówek w dopełniaczu.Skutek był taki, że i tak nie zburzyłyśmy bunkra.

Wyprałam za to czapkę i szalik, dając samej sobie do zrozumienia: Mosur, nie wychodzisz z pokoju, siedzisz przy biurku i z erasmusa-orgasmusa robisz pokojusa-kujoniusa.Tak to jest.Nawet w Brnie czasem się zdarzy egzamin.Ale kij z tym, sesji za to nie budziet!

Juggling = žonglování

W dzisiejszym odcinku chciałam napisać o czymś, co najpierw traktowałam jak czysty wypychacz czasu i polewkę a teraz mi się spodobało i będzie mi tego brakowało po powrocie do Polandii. Chodzi o żonglowanie. Nie mogłam się na ten przedmiot na początku w ogóle zapisać...był limit miejsc a poza tym, nie jest to mój obowiązkowy kurs. Dziwne.W sumie każdy bohemista powinien to umieć, bo pomaga w odmianie zaimków.No.Napisałam więc do Dašy - tak nazywa się prowadząca (super osoba tak na marginesie), czy mogę chodzić...zgodziła się i jeszcze napisała, że się cieszy z tego, że mnie to interesuje.Hmmm.Wtedy to po prostu stwierdziłam,że nic mi nie szkodzi przyjść.Ale się wciągnęłam.Najpierw myślałam, że to po prostu chodzi o zręczność (z którą u mnie różnie, dlatego nie nastawiałam się, że mi się uda :D)...ale chodzi o mózg (nic nie dodam).Musieliśmy się wszyscy strasznie przełamać, żeby w łapkach nie zostawała nam żadna piłka. Potem doszły kolejne triki, niektórych dalej nie ogarniam, bo moja głowa nie chce współpracować z dłońmi...ale te trzy piłeczki tak potrafią odprężyć umysł, że po godzinie zajęć (mimo,że boli tyłek od schylania się po piłki), jestem cała happy.No i to by było na tyle.

PS w filmiku nie tyle chodzi o piłki,czy żonglowanie [kaskada to się zwie], tylko o moje onomatopeje.Czasem się siebie boję...

Mosurova poesie, la la la

Napisałam na zajęciach coś...do obrazka na którym było morze i nad nim chmury, które o mały włos nie wpadły do wody, bo tak były nisko...

Dla tych,którym chce się bawić : 'ř' - czyta się jak [rz], ale z parsknięciem ;), 'ž' = [ż], 'š'=[sz], 'á' , 'é' i ogólnie tą kreseczkę się czyta, jak długą samogłoskę [aaa], [eee].

Kouzelná tužka

Stříbro spí na mracích,

takové usmněvávé beránky.

Tůň se dívá nahoru maličká a klidná.

Možná je jí zima.

Snad beránky to vidí

a se blíží

dolů

dolů

a polibek

A ve starém hradu bydlí stín,

je to už tisícletý muž,

co svoji ženu věž

objal,

vzal za ruku

a šli spát.

Jenom jeden kamen zůstal sám,

a je mi ho líto.

Tak něco kreslím,

modrým perem Masarykové univerzity.

A bude to kamenná milenka,

prizncezna zakletá.

------------------------------------------ (tłumaczenie dla leniwców bądź nie-bohemistów :D)

Magiczny ołówek

Srebro śpi w chmurach,
takie uśmiechnięte baranki.
Głębia spogląda w górę maleńka i spokojna.
Może jest jej zimno.
Baranki chyba to widzą,
przybliżają się,
na dół,
na dół
i pocałunek.

A w starym zamku mieszka cień,
jest to tysiącletni pan,
co swoją żonę wieżę,
objął,
wziął za rękę
i poszli spać.

Tylko jeden kamień został sam
i jest mi go szkoda,
więc coś rysuję,
niebieskim długopisem z uniwersytetu Masaryka,
A będzie to kamienna kochanka,
księżniczka zaklęta.